Uitzicht vanuit het appartement van de jongen waar we 12 nachtjes sliepen.
Dit beest hierboven heeft ons geholpen om een plekje te vinden om te slapen voor die laatste 12 dagen, hier kwamen we namelijk de mensen tegen die ons hebben geholpen.
Nou eindelijk, we zijn weer thuis.
De laatste 2 dagen in het huis bij die jongen in Calgary waren ook niet echt super, omdat hij erg dronken en onder invloed van drugs thuiskwam en begon te schelden op alles en erg kwaad was.
Er kwamen ook vaak aparte vriendjes bij hem langs om drugs van hem te kopen enz, niet echt helemaal oke dus..
Beetje eng om te zien allemaal, van zo dichtbij.
Gelukkig waren we met zijn tweeen! :)
Niet dat het fijn was dat sabine het ook allemaal mocht meemaken, maar in mijn eentje was ik gek geworden..
De rest van de tijd hebben we ons trouwens wel goed vermaakt in Calgary, af en toe de stad in, natuurlijk weer in zo'n tower geweest om de stad van bovenaf te zien.
Ook nog bij de broer van die jongen geweest, die een autobedrijf heeft, dus allemaal erg grote & dure auto's.
Dus Vrijdag begonnen we aan de lange reis naar huis, voor ons allebei.
Sabine vloog om 00.30 vrijdag op zaterdagnacht, ik al vrijdagmorgen om 10.10.
Dus sabine mocht even een tijdje wachten, wel vervelend.
En ik was 16 uur onderweg, omdat ik 2 x mocht overstappen.
Ik was doodsbang voor het overstappen, nog nooit gedaan en dan ook in mijn eentje.. best een eng idee.
Achteraf viel het echt heel erg mee, ook het vliegen zelf, iedere vlucht zat er wel iemand naast me waar ik de halve vlucht mee had zitten kletsen.
De eerste vlucht een Ierse man die een Nederlandse vrouw heeft waarmee hij ook een aantal jaar in Nederland mee heeft gewoon, erg grappig want hij praatte dus gewoon nederlands.
Hij woont nu met zijn gezin in Toronto, en vertelde dat hij Nederland erg mist, want ik zat hem te vertellen dat ik zo'n zin heb in de 4 daagse. Bleek dat hij in Nijmegen had gewoond! Zo grappig, en hij had zelfs 3 keer de 4daagse meegelopen!
Echt een hele aardige man, ook bracht hij me nog even door naar de volgende Gate voor het volgende vliegtuig! Echt lief!
De tweede vlucht kwam ik een man tegen die opweg was met een sportteam van atleten! Ze waren onderweg naar Polen om daar wedstrijden te gaan spelen op wereldniveau!Nederland deed blijkbaar ook mee! Dus een half vliegtuig vol gespierde jongens en meisjes van rond de 19 jaar! Echt grappig om te zien! Ook een hele aardige man.
Ook had ik in deze vlucht alle beenruimte van de wereld, niet normaal, het kleinste meisje in het vliegtuig die de meeste beenruimte heeft van iedereen!
Wat ik ook erg leuk vond bij het vliegen waren de persoonlijke tv schermpjes die je hebt, helemaal geautomatiseerd! Je kunt je eigen film kiezen via een touch screen, echt heel mooi. Spelletjes spelen, radio luisteren enz. Ik vond het echt geweldig! En het eten was ook nog heel lekker! Super hoor, Air Canada!
Mijn laatste vlucht van Frankfurt naar Amsterdam was maar 3 kwartier dus schoot wel lekker op. Alleen was Frankfurt echt verschrikkelijk. Dat vliegveld is zo onlogisch, heb wel 10 keer de weg moeten vragen aan die chagarijnige mensen daar.
Maar uiteindelijk wel alles gevonden.
Mooi zo, eindelijk thuis!
Ik vond het echt super om iedereen weer te zien!
Lekker bijkletsen en op een terrasje gezeten, was wel even nodig. Maarja we hadden ook genoeg tijd want ik kwam om half 11 aan en om half 6 ongeveer kwam Sabine pas aan. Wel een gek idee dat zij op dat moment nog in de lucht hing.
Toen ze eenmaal terugwas, lekker terug naar huis, leuk man om alles weer te zien. Wel erg emotioneel.. maar wel leuk.
S'avonds zijn er nog wat mensen langsgekomen, ookal heb ik daar niet veel van meegekregen omdat ik een beetje in een waas zat ofzo. Zo voelde het in ieder geval.
Ben wel echt super blij om terug te zijn, en stel dat je ooit au pair wilt zijn, pas goed op. Het kan zijn dat ze alles bij elkaar liegen.. dus stel heel veel vragen.
Ik zie er echt naar uit om weer gezellige dingen te doen hier in Nederland en dat komt wel goed met de 4daagse en vakantie in het vooruitzicht. Ook kijk ik er heel erg naar uit om weer op de maartenschool rond te lopen om al die gezichtjes van de kids weer te zien, en weer te kletsen met al die lieve mensen die er werken.
Iedereen bedankt voor alle steun en lieve kaartjes! Dat waren echt de dingen waaraan ik me heb vastgehouden de tijd toen ik alleen zat! Bedankt!
